เคยหรือป่าวที่บางครั้งคิดถึงคนรักเก่า

คิดถึงเรื่องดีๆที่เราเคยมีให้กันซึ่งไม่ยักจะคิดถึงเวลาที่เราทะเลาะและอยากจะ้เลิกกัน

ทั้งที่เราก็มีคนที่เรารัก ณ. ปัจจุบันอยู่ข้างๆ

ทำให้คิดถึงเรื่องสั้นที่เคยอ่าน เรื่อง คนรักของชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องสั้นจากเรื่องจริงที่เจ๊เคยอ่าน

ในนั้นมีเรื่องราวของความรักที่อ่านแล้วน้ำในตามันไหล เพราะอินกับมัน

บางครั้งก็ยังสงสัยว่ามันเป็นความคิดถึง หรือ ว่าเราลืมไม่ลง ลืมไม่ได้กันแน่

บางครั้งนึกแปลกใจกับตัวเองว่า ทำไมเวลาที่มีเรื่องทะเลาะกับแฟนเก่าและอยากจะบอกเลิกเพราะคิดแต่ว่าเขาไม่ดีพอ

ในตอนนี้กับมองเห็นสิ่งดีๆที่เราเคยมีให้กัน แต่ในตอนนั้นเราแทบมองไม่เห็นมันเลย

คนเราก็แปลกตรงที่อยูใกล้มักมองไม่เห็น

ชอบคาดหวัง ชอบเปรียบเทียบ

พอไม่ได้ดังหวังก็คิดหาทางออกที่ดีกว่า

โดยที่ไม่ได้มองว่าคนคนนั้นก็คาดหวังบางสิ่งบางอย่างจากเราเหมือนกัน

มันจึงทำให้ได้แต่หวังว่าตัวเองจะได้...แต่ไม่ปรับตัวเอง..ไม่คิดเป็นคนให้..อยากจะรับอย่างเดียว

แต่มันก็เป็นเรื่องราวในอดีต ซึ่งสามารถสอนเราในตอนนี้ว่า

ให้ใจเย็น...มองสิ่งดีๆ ที่เราเคยมีให้กัน ในตอนที่เรารักกันปานจะดม

เวลามีปัญหา ทะเลาะกัน

ให้พยายามมองย้อยไปในอดีตที่เรารักกัน...และพร่ำบอกว่า...รักมาก...และตลอดไป

แล้วพอวันรุ่งขึ้นก็ลืมเรื่องร้ายๆไปซะ

ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะกับมาดีอีกครั้ง เพราะเราคิดดีนั้นเอง

สรุปว่าต้องคิดดีถึงจะมีความสุข

ความรักแต่ละครั้งที่ผ่านมาในชีวิตกับคน คนหนึ่ง บางครั้งมันย้อยกับมาให้เราคิดถึง เพราะว่าเราลืมไม่ลง...