::Housewife::

เลี้ยงลูกแบบฝรั่ง

 

ต้องแยกเตียงนอนตั้งแต่แรกเกิด (ก็ดีจะได้ไม่เผลอนอนทับ)

 

ลูกต้องมีห้องนอนเป็นของตนเอง (แมร่งตีสามตีสี่ลูกร้องใครเดินจากห้องนอนมาห้องลูกวะ)

 

หมอบอกต้องกินนมวันละแค่สามขวดก็ต้องทำตามแบบเปะๆ (แมร่งแล้วบางมื้อลูกกินข้าวน้อย ร้องไห้หิวนม งอแง ใครสนใจวะ หมอมากล่อมให้รึำไง)

 

เวลาลูกร้องหรือทำผิดต้องปล่อยให้ร้องหรือขังไว้ในห้องปล่อยให้ร้องอย่าเข้าไปโอ๋ (แมร่งลูกร้องไห้จนเหนื่อยหลับไปเองเนี๊ยะหรือเพราะลูกสำนึกผิด)

 

พอถึงเวลานอนลูกต้องเข้านอนให้เป็นเวลา อ่านนิทานให้ฟังหนึ่งเรื่อง ถ้าลูกยังไม่หลับก็ปล่อยให้นอนคนเดียวเลย ไม่ต้องกล่อม(เออ....ลูกพึ่งขวบเดียว)

 

ลูกเล่นตบหัวพ่อได้อย่างสนุกสนาน

 

เวลากินข้าวต้องนั่งกินกับโต๊ะกินข้าวด้วยกัน ถึงแม้ลูกจะไม่ยอมกิน (ห้ามป้อนข้าวไป เล่นไปเด็ดขาด)

 

ห้ามกินน้ำหวาน ของหวาน หลังหกโมงเย็น เพราะจะทำให้ลูกฟันผุ และคึกตอนดึก (อันนี้หลักวิทยาศาสตร์ เต็มๆ แบบต้องเห็นด้วย)

 

อย่าให้ลูกอ้วนไม่น่ารัก 

 

 

มีไม่กี่ข้อแต่ทำยากกกก ชิบ

 

 

 อะตูคนไทยนี่น่า เลี้ยงแบบไทยโว๊ย

 

นอนต้องนอนด้วยกัน (บางครอบครัวยันโต เพราะมันไม่มีห้องให้แยก)

 

กินไปเล่นไปเพลินดีื กินข้าวเยอะ

 

เด็กอ้วนสิดีน่ารัก น่าหยิก ผอมแห้งใครเค้าชอบกันวะ

 

เวลาลูกร้องก็ต้องโอ๋สิ

 

ทำผิดก็ต้องตี ไม่ขังหรอกห้อง ถ้ามันดื้อนอกบ้านทำไง ไม่มีห้องให้ขัง

 

ลูกอม ขนมก๊อบแก๊บกินไปเหอะ  อร่อย

 

เด็กก็คือเด็ก แม่เข้าใจลูกนะ

แต่แม่ไม่ทำตามก็โดนด่าอีแนะ ดูสิพ่อมึง

ทะเลาะกันเพราะเรื่องของลูกทุกวัน เพราะเราเลี้ยงลูกคนละวิธี

จนบางครั้งแม่ละเบื่อ อยากจะตะโกนใส่หน้าพ่อดังๆว่า

 

 

มรึงมาเลี้ยงเองป่าววะ   สาดดดดดดด

 

 

 

 

ปล. ขอโทษที่พูดจาไม่สุภาพ ไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้มาก่อน  เด็กๆไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง