หลังจากหายจากไข้หวัดก็ได้มีอารมณ์กุ๊กกิ๊กกะสามีบ้าง สามีมาแอบดูเมียแต่งตัวแต่พอมันเห็นกางเกงในที่ใส่มันดันทำหน้าแหย่เก ว่าทำไมใส่กางเกงในไม่เซ๊กซี่เลย

ม. ทำไมเหรอ...แต่ก่อนก็ใส่แบบนี้แกยังบอกชอบเลย แล้วตอนนี้ทำไมไม่เซ๊กซี่แล้วหละ

ผ. นั้นมันเมื่อสามปีที่แล้วกะกางเกงในตัวเดิมเนี๊ยนะ เก่าเหมือนแกเลย

ม. งั้นเอาเงินมาดิ เด๋วจะได้ไปซื้อใหม่

ผ. เออ เอาแบบเซ๊กซี่หน่อยนะ

ม. ...............................

หลังจากนั้นฉันก็ไปช๊อปปิ้งกางเกงในเสื้อในกะเงิน 400 บาท ที่ผัวมันให้มา

มันช่างน่าโมโหเหลือเกิน ชั้นในสมััยนี้ วาโก้ ไทร์อั่ม คาวินคาย ช่างแพงโคตร ตัวหนึ่งอย่างต่ำ สองร้อยบาทไปแล้ว ขนาดกางเกงในยังเกือบร้อย แล้วตูมีเงิน 400 บาทเนี๊ยะนะ....เฮ้อเศร้ากะของสมัยนี้...เลยตัดสินใจว่าน่าจะไปแผนกลดราคาดีกว่า แล้วก็เหลือบมองไปที่จีสติง โอ้พระเจ้า...ในที่สุดก็เจอสิ่งที่น่าจะทำให้ผัวเห็นเราเซ็กซี่ขึ้นมาบ้าง ทางออกรำไรๆรออยู่ตรงหน้าแล้ว.....อิอิ แถมราคาก็ไม่แพงมากด้วย

ในที่สุดก็กลับบ้านพร้อมกะจีสติง 3 ตัว บรา 1 ตัว แถมมีเงินเหลือกลับบ้านอีก 100 บาท คิคิ ว่าแล้วต้องรีบซักจะได้ใส่โชร์ผัวพรุ่งนี้

................................................................................

วันนี้เราได้ไปเดินเล่นซื้อของใช้ด้วยกัน แล้วจะไปกินข้าวเย็นนอกบ้านกันต่อฉันเลยตัดสินใจใส่กางเกงในตัวใหม่ เพื่อผัวเมาได้ที่เกิดอยากปั่มปั๊มขึ้นมาจะได้เซ๊กซี่ทัน ว่าแล้วก็จัดแจงใส่กางเกงในตัวน้อย

แต่....มันช่างไม่มีความสุข สนุกสนานอย่างที่คิด เพราะไอ้จีสติง มันสร้างความลำบากในการเดินของฉันจริงๆ

แป๊ปๆ ก็คัน แป๊ปๆ ก็คัน เพราะไอ้สายบ้ามันเข้าง้ามก้นพอดี อยากจะเอามือดึงออกก็กลัวคนจะเห็น จะบอกว่าผู้หญิงเขาเกาตูดกันเหมือนผู้ชายชอบเกาไข่ก็ใช้ที่ ก็เลยบอกกะผัวว่ากลับบ้านกันเถอะ

ผ. เป็นอะไรอีกหละ ไหนบอกว่าจะไปกินข้าวกันต่อไง

ม. ปวดท้องนะ

ผ. มิน่า...แกเดินแปลกๆชอบกล ปวดท้องก็ไปเข้าห้องน้ำดิ

ม. ไม่เอาหรอก แกก็รู้ว่าส้วมห้างมันไม่ค่อยลง เด๋วอึลอยเหมือนแกคราวที่แล้วทำไงหละ

ผ. เออจริง เฮ้อ.... น่ารำคาญวะ ไปก็ไป

ในที่สุดก็หาข้ออ้างกลับบ้านไปเปลี่ยนกางเกงในได้ กลับมาแบบเดิมๆของฉันดีก่า ไม่เอาแล้วจีสติงบ้าบอ ช่างผัวมันถ้ามันเห็นว่าไม่เซ๊กซี่ ไม่อยากนั่งเกาก้น หรือต้องคอยดึงสายออกเป็นลิง

ไม่รู้ว่าสาวๆที่ใส่กัน ไม่คันหรือรำคาญกันบ้างหรือไง

สุดท้ายเอารูปจีสติงของผู้หญิงมาฝาก ของผู้ชายก็มีนะ

ปล. ความจริงภาพมันใหญ่กว่านี้ แต่กลัวโดนหาว่าเป็น blog ลามกได้ เลยย่อให้มันเล็กๆก็แล้วกัน ส่วนจีสติงสามตัวที่ซื้อมาก็โยนมันทิ้งไปแล้ว

กาลเวลาผันผ่านไป ความแก่ชราก็เข้ามา

งานเลี้ยงรุ่นที่มี ก็บรรจบครบปีอีกครั้ง

เพื่อนที่สนิทสมัยก่อน หลายคนดูมึนตึงเปลี่ยนไป

อาจเป็นเพราะชีวิตมันไม่ง่าย ต้องต่อสู้ดิ้นรนกันไป

คนหล่อที่สุดสมัยก่อน กับดูหัวเถิก ขี้เหร่

คนเฉิ่มๆ เปิ่นๆ สมัยเรียน กับมีชีวิตที่แสนสบาย

................................................................

มาเจอเพื่อนสาวคนหนึ่ง

เธอว่า เธอเดิ่นนักหนา

ชีวิตช่างสบาย เปรมปรีดา

คุณสามีนั้นหนา หล่อเอาการ

ทำงาน หรู โก้ มีเครื่องแบบ

แล รัก พัดวีไม่เคยขาด

เล่าไป คริ ครัก ไป เป็น แอ๊บ...เอ๋อ

เออ...ช่างมรึง ดีใจด้วย ไอ้เพื่อนสาว

ส่วนตูนั้นได้ผัว ไม่รวยนัก

แต่ขยันเอาการไม่เคยบ่น

จุ๊ ๆ เธอ เธอ ไม่เอาไม่พูด ผัว

ฟังดูแสสงหู ชอบกลนัก

อยาก น่ารัก ต้องเรียก คุณสามี

คิคิ หุหุ อิอิ สุภาพดี ใช่ไหมละเธอ

โอ๊ะ.. ขอโทษมรึงด้วย ที่พูดกาก

แต่ไม่อาจแอ๊บ เอ๋อ เหมือนมรึงได้

มรึงก็รู้ ตูเป็นเช่นไรมา

มันช้าไปแล้วเพื่อน เปลี่ยนไม่ทัน

ขอบใจเพื่อน ที่คอยบอก ให้สุภาพ

แต่ตูพูดแบบนี้ แค่กะเพื่อน

คิคิ หุหุ อิอิ ไม่เป็นไรเธอจ๋า เราเข้าใจ

..................................................

ปล. โปรดพยายามอ่านให้มันคล้องจองที่สุดเท่าที่จะทำได้ นะเค้อ

เคยหรือป่าวที่บางครั้งคิดถึงคนรักเก่า

คิดถึงเรื่องดีๆที่เราเคยมีให้กันซึ่งไม่ยักจะคิดถึงเวลาที่เราทะเลาะและอยากจะ้เลิกกัน

ทั้งที่เราก็มีคนที่เรารัก ณ. ปัจจุบันอยู่ข้างๆ

ทำให้คิดถึงเรื่องสั้นที่เคยอ่าน เรื่อง คนรักของชีวิต ซึ่งเป็นเรื่องสั้นจากเรื่องจริงที่เจ๊เคยอ่าน

ในนั้นมีเรื่องราวของความรักที่อ่านแล้วน้ำในตามันไหล เพราะอินกับมัน

บางครั้งก็ยังสงสัยว่ามันเป็นความคิดถึง หรือ ว่าเราลืมไม่ลง ลืมไม่ได้กันแน่

บางครั้งนึกแปลกใจกับตัวเองว่า ทำไมเวลาที่มีเรื่องทะเลาะกับแฟนเก่าและอยากจะบอกเลิกเพราะคิดแต่ว่าเขาไม่ดีพอ

ในตอนนี้กับมองเห็นสิ่งดีๆที่เราเคยมีให้กัน แต่ในตอนนั้นเราแทบมองไม่เห็นมันเลย

คนเราก็แปลกตรงที่อยูใกล้มักมองไม่เห็น

ชอบคาดหวัง ชอบเปรียบเทียบ

พอไม่ได้ดังหวังก็คิดหาทางออกที่ดีกว่า

โดยที่ไม่ได้มองว่าคนคนนั้นก็คาดหวังบางสิ่งบางอย่างจากเราเหมือนกัน

มันจึงทำให้ได้แต่หวังว่าตัวเองจะได้...แต่ไม่ปรับตัวเอง..ไม่คิดเป็นคนให้..อยากจะรับอย่างเดียว

แต่มันก็เป็นเรื่องราวในอดีต ซึ่งสามารถสอนเราในตอนนี้ว่า

ให้ใจเย็น...มองสิ่งดีๆ ที่เราเคยมีให้กัน ในตอนที่เรารักกันปานจะดม

เวลามีปัญหา ทะเลาะกัน

ให้พยายามมองย้อยไปในอดีตที่เรารักกัน...และพร่ำบอกว่า...รักมาก...และตลอดไป

แล้วพอวันรุ่งขึ้นก็ลืมเรื่องร้ายๆไปซะ

ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะกับมาดีอีกครั้ง เพราะเราคิดดีนั้นเอง

สรุปว่าต้องคิดดีถึงจะมีความสุข

ความรักแต่ละครั้งที่ผ่านมาในชีวิตกับคน คนหนึ่ง บางครั้งมันย้อยกับมาให้เราคิดถึง เพราะว่าเราลืมไม่ลง...